Nanda: Zon, lente, Tuinesië

Zon, lente en Tuinesië

Jaaaa, daar is hij dan hoor. Voor de mensen die denken “waar heeft ze het over” nou ik heb het over dat ronde gele-ding daaro hoog aan de hemel. We hebben er even op moeten wachten, voor mijn gevoel verkeren we al een halve eeuw op de noordpool met vriestemperaturen, ijzige wind en een “ik wil in een slaapzak de deur uit” periode.

Einde klaagzang want betere tijden komen eraan, en wat is er nou beter dan op zonnige dagen buiten leven? Maar daarvoor wil je natuurlijk wel een beetje in een knusse tuin zitten en niet het gevoel hebben dat je in een rampgebied terecht bent gekomen. Toen wij het huis kochten kwam de tuin als het ware op een wachtlijst, eerst was het verbouwen van het huis aan bod en later zouden we ons gaan bekommeren om de tuin. Inmiddels zijn er heel wat uurtjes arbeid in de tuin verricht en is de tuin klaar om te gaan groeien en bloeien. Om een idee te geven wat de staat van de tuin was toen we het huis kochten kan ik kort maar krachtig een beeld schetsen: kil.

Wel stond er een enorme druiventak in de tuin, ik was natuurlijk opslag verliefd maar van mijn wederhelft moest ik hem dumpen, inmiddels hebben we co-ouderschap over de druif met mijn ouders want we hebben hem naar Groningen verhuisd waar hij nu bij mijn ouders staat te pronken. Waarom? Omdat we geen enorme tuin hebben, de druif driekwart van de tuin in beslag nam en mijn ouders zeeën van ruimte hebben op hun gigantische woonboerderij op het Groningse platteland.

Dat brengt me op het volgende, ik ben geen tuinier-gekkie, ik sta niet graag op mijn kop onkruid tussen de tegels weg te schrapen en ook niet oneindig plantjes water te geven. Wes is de hovenier van ons twee maar beide hebben we niet de behoefte aan een enorme lap grond, begrijp me niet verkeerd want het is oprecht prachtig, maar het moet wel onderhouden worden.

De tuin is net zo rigoureus aangepakt als het huis: alles eruit! Behalve een stokoude pioenroos, die heb ik met mijn leven beschermd (Wes wilde ons scheiden) maar hij is zo prachtig dat ik hem wilde behouden, een donkerrozen enorme struik die al jaren bloeit. Verder hebben we echt alles uit de tuin gehaald. De nodige tuinontwerpen zijn geschetst hier aan de keukentafel en uiteindelijk hebben we ook de tuin weer geheel naar wens kunnen maken.

We hebben gekozen voor natuursteen tegels met daarlangs een looppad van klinkertjes om de tuin iets speelser te maken. Onze tuin loopt een soort hoek om en daar hebben we een groot afdak gebouwd met een buitenkeuken waar we heerlijk kunnen loungen, voor de openslaande tuindeuren (waar je de keuken binnenstapt) staat een grote tafel met zes heerlijke stoelen om eindeloos te kunnen tafelen op warme zomeravonden. Het blad van de tafel is een Indische Suar boom en weegt 350 kg, een heel karwei dus om die op zijn plaats te krijgen!

 

We hebben twee kleine stukjes gras, waar we nieuwe graszoden ingelegd hebben (het hele tuin verhaal is pas op de dag klaar dat ik deze blog schrijf) waar onder andere straks Jip (ons konijnenkind) zijn villa op staat te pronken. Ook hebben we twee borders met allerlei beplanting, de halve flora en fauna staat erin geplant, van appelboom en olijfboom tot kersenstruik tot pioenroos en andere prachtig gekleurde bloemen gaan daar staan pronken als ze eenmaal goed in bloei staan. Omdat we de tuin pas net gereed hebben zijn het nu nog wat treurige sprietjes maar ooit zal dit veranderen in een prachtig gekleurde bloementuin. Geduld is een schone zaak…

 

Wat zijn jullie favoriete bloemen?

 

Liefs, Nanda

www.instagram.com/huisje.in.brabant

2 Comments

  1. Annemiek

    Wauw mooi zeg!! En ik snap helemaal waarom je je hebt gevochten haha voor de pioenrozen! Prachtig zijn ze:-).

Over deze site

Dit kan een goede plek zijn om jezelf en je site te introduceren of wat credits op te nemen.
totop