Nanda: Als Groninger in Braboland

Als Groninger meisje in Braboland

Als je een aantal jaren geleden tegen mij had gezegd: “Nan, jij verhuisd naar Brabant” dan had ik je waarschijnlijk voor gek verklaard. Niet dat ik op mijn Groningse kont in het Noorden vast geplakt zat, integendeel zelfs. Voor mijn studie verhuisde ik al eens naar Baarn én naar Duitsland. Maar Groningen voorgoed verruilen voor het Zuiden is natuurlijk wel een hele stap.

Dat bewijst maar weer dat het leven zich niet laat plannen. Ik sloeg een Brabander in hart en nieren aan de haak, en aangezien die Brabander een goed lopend eigen bedrijf had in het Zuiden was de keuze gauw gemaakt. Ik zou het Noorden verlaten en we zouden samen een plekje zoeken in Brabant. Een hele spannende en leuke tijd, wij kochten een huis dat nogal gedateerd was, een lookalike uit het jaar nul en samen verbouwden wij dit tot ons nieuwe thuis. Aankomend juli wonen we hier alweer een jaar, een jaar jongens, waar blijft de tijd?!

Ik krijg vaak de vraag of ik heimwee heb, nee dit heb ik niet. Maar missen doe ik het natuurlijk wel, en dan vooral mijn familie. Het was mijn moeders “worst nightmare” dat dit zou gebeuren en geloof me, het is echt best lastig om zo’n eind verderop te wonen. Aan de andere kant hebben we het hier goed voor elkaar, heb ik mijn leven inmiddels weer opgebouwd en ben ik oprecht gelukkig, dat maakt het makkelijker voor ons allemaal.

Maar zo’n leven opbouwen hé… het klinkt zo easy. Hoppa even een huis kopen, even verbouwen, even je koffers pakken en even naar de andere kant van het land verkassen. Maar ook ik heb het niet altijd even gemakkelijk gehad. Je laat alles achter; familie, vrienden, collega’s, een baan en ga zo maar door. Ik was net afgestudeerd en had drie maanden vakantie voor ik in Antwerpen een nieuwe opleiding zou beginnen. Zoals vele van jullie wel weten bleek die opleiding uiteindelijk niet bij mijn doelen en visie te passen en zo kwam ik weer thuis te zitten. Ondertussen is je vriend fulltime aan het werk, zit je in een dorp waar je geen mens kent en wist ik ook even niet hoe ik het allemaal moest doen.

Maar hey, dat sprookje over dat Groninger meisje in Braboland kwam allemaal goed, want anders zou het geen sprookje zijn. Na maanden bikkelen heb ik hier nu alles weer opgebouwd, heb ik leuke mensen om mij heen en heb ik een fantastische baan. Het is een heerlijk burgerlijk huisje boompje beestje (Jip) hier, ik hou ervan! Het verhuizen naar het Zuiden heeft mij alleen maar sterker gemaakt, en ik sta er nog steeds versteld van wat social media hierin kan bijdragen. Mijn account @huisje.in.brabant begon zodat de mensen in het Noorden de verbouwing van ons huis konden volgen, uiteindelijk is het een grote hobby geworden en heb ik daardoor heel wat lieve nieuwe mensen leren kennen en zijn er hechte vriendschappen ontstaan.

Of het nog weleens lastig is? Jazeker, mam en ik stonden elkaar laatst weer huilend in de armen toen we afscheid moesten nemen na een leuk weekend. Maar daarentegen kijk je ook extra uit naar de momenten dat je wél samen bent en geniet je dan dubbelop. Ik ben heel erg gelukkig hier, ben inmiddels echt gewend en begin zelfs mijn harde G te verliezen. Tot ik weer even terug ben tussen de Groningers, dan knauw ik lekker mee… 😉

 

Liefs, Nanda 

Over deze site

Dit kan een goede plek zijn om jezelf en je site te introduceren of wat credits op te nemen.
totop